پت شاپ میش آنوش
0 محصولات نمایش سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

دیستمپر چیست؟

دیستمپر

بیماری دیستمپر، نوعی بیماری ویروسی است. این بیماری بر روی ریه و سیستم عصبی، روده تاثیر می گذارد.

بیماری مذکور جزو بیماری های ویروسی کشنده در سگ ها بوده و به صورت مسری به سگ انتقال پیدا می کند. این ویروس توسط ضدعفونی کننده های گوناگون از بین رفته و در گرمای محیط کشته می شود اما در محیط های سرد و دمای نزدیک به یخ زدگی می تواند تا چندین هفته زنده بماند.

این بیماری ویروسی از جمله بیماری های خطرناک بوده که سگ ها را تهدید می کند و همانطور که اشاره کردیم واگیردار است و از طریق ادرار و مدفوع سگ مبتلا انتقال پیدا می کند. البته ممکن است بر اثر تنفس سگ مبتلا در هوا به دیگر سگ ها منتقل شود.

گرمای محیط می تواند بر روی این ویروس تاثیر بگذارد. تشویقی سگ با غذای سگ هیلز و غذای خشک سگ برای سگ های بیمار مناسب هستند.

علائم دیستمپر در سگ

سگ هایی که سه تا شش ماه هستند و واکسن نزدند در معرض ابتلا به بیماری دیستمپر می باشند. این ویروس می تواند از طریق ترشحات بینی سگ پخش شود، و در نهایت وارد بینی سگی که بیمار نیست ، رفته و سگ مبتلا شود.

یک هفته بعد از مبتلا شدن علائمی مانند تب در سگ ها دیده می شود؛ که در این هنگام این احتمال وجود دارد که صاحب سگ نسبت به تب کردن سگ آگاه نباشد.

دو هفته بعد از ابتلا به ویروس موجود در بدن سگ سلول های بینی چشم و روده ها را تخریب می کند. چنین بافت هایی که صدمه دیده اند یک مکان مناسب برای رشد انواع عفونت ها و باکتری ها است.

ترکیب ویروس و باکتری موجب می شود تا اشتهایی سگ از بین رفته و علایم دیگری به دنبال داشته باشد. از جمله این علائم می توان به ذات الریه و اسهال، ریزه ترشحات غلیظ از چشم و بینی پوشیده از ترشح اشاره کرد. همچنین بالشتک های کف پای حیوان پوسته پوسته و ضخیم می شود. چنین ویروسی به طور کلی به سیستم ایمنی بدن سگ آسیب می رساند و در نهایت موجب ضعیف شدن دفاعی بدن در برابر عفونت ها می شود.

آزمایشات برای تشخیص دیستمپر

تشخیص قطعی این بیماری در سگ ها تا وقتی که علائم این بیماری مشخص نشود کاری سخت و پیچیده است. دو هفته بعد از آلوده شدن تشخیص ویروس در بافت ها بدن سگ کار سختی است.

در ایران از کیت های ایمنوکروماتوگرافی سریع استفاده می کنند و این کیت ها با استفاده از ترشحات چشم و بینی، بیماری را تشخیص می دهند. اگر دو نوار موجود در کیت قرمز شد نشان دهنده این است که سگ مبتلا به این بیماری است.

اما اگر یک خط قرمز بر روی کیت روشن شود نشان دهنده منفی بودن بیماری است. افزایش ضد دیستمپر در بدن سگ ها می تواند این شک را در دامپزشک به وجود آورد که سگ دچار چنین بیماری شده است. تشخیص این بیماری در سگ های که مشکلات عصبی دارند یا علایم عصبی را از خود نشان می دهند کمی دشوارتر است.

درمان دیستمپر در سگ

در شرایط کنونی برای بیماری دیستمپر هیچ گونه درمانی کشف نشده است. به همین دلیل تنها درمان با استفاده از آنتی بیوتیک ها برای کنترل عفونت های باکتریایی استفاده می شود.

درمان با استفاده از آنتی بیوتیک ها موجب بهبودی علائم می شود اما ممکن است از آسیب زدن ویروس به بافت های عصبی جلوگیری نکند.

البته این درمان توسط دامپزشک آن انجام می گیرد و درمان خانگی ندارد. اما برای بهبود حال عمومی و اشتهای حیوان می توانید از غذای با کیفیت و خوشمزه استفاده کنید و یک محیط بدون استرس می تواند در بهبود حال سگ مبتلا به بیماری تاثیر گذار باشد. اما هنگامی که چنین علائمی را از حیوان خانگی خود مشاهده کردید، هر چه زودتر آن را به یک دامپزشکی منتقل کنید.

هرچند که درمان بیماری محدود است و به چند آنتی بیوتیک و داروهای دیگر خلاصه می شود. پیشگیری بهتر از درمان است بهتر است قبل از بروز چنین بیماری حیوان خانگی خود را واکسینه کنید.

جلوگیری از دیستمپر در سگ

همانطور که در قسمت قبلی اشاره کردیم درمان این بیماری محدود بوده و بهتر است با استفاده از واکسن از بروز چنین بیماری پیشگیری کنید.

هنگامی که توله سگ از شیر گرفته شد می توانید آنها را واکسن بزنید. اما اگر مادر واکسینه شده بود می توانید پادزهر را از طریق شیر به توله سگ بدهید. اما توجه داشته باشید که پادزهر می تواند چند هفته توله سگ را از بیماری دور نگه دارد.

مقدار پادزهر بستگی به میزان موجود پادزهر در بدن مادر دارد. البته چنین پادزهرهایی ممکن است باعث ایجاد اختلال و تداخل در عملکرد واکسن شوند، هرچند که بیماری می کند.

اما وقتی پادزهر مادری در بدن توله سگ باشد واکسیناسیون موفقیت آمیز نبوده و نمی تواند بدن توله سگ را مقاوم کند. وقتی که توله سگ در حال رشد باشد به مراتب پادزهر حفاظت از مادر به توله سگ انتقال پیدا می کند و در نتیجه از بین می رود و تا جای ادامه پیدا می کند که بیشتر توله سگ ها در سیزده هفتگی به این بیماری مبتلا می شوند.

به همین دلیل بعد از شیر گرفتن توله سگ در سن ۶ و ۷ ماهگی بهتر است واکسینه شود و دو سه هفته یکبار تا سن ۱۴ هفتگی واکسیناسیون ادامه پیدا کند.

تشخیص بیماری دیستمپر 

همانطور که اشاره کردیم تشخیص ویروس دیستمپر، از طریق علائمی که در سگ به وجود می آید انجام می گیرد. تا زمانی که چنین علائمی در سگ بیمار مشخص نشود تشخیص بیماری دیستمپر کار بسیار سختی است البته برای تشخیص بیماری از دستگاه های مختلفی استفاده می کنند.

تشخیص این بیماری دو هفته بعد از مبتلا شدن سگ کاری بسیار سخت است. اما در کشور ما از کیت هایی برای تشخیص این بیماری استفاده می کنند. این کیت ها سریع بوده و از طریق ترشحات بینی و چشم حیوان بیماری را مشخص می کنند.

وجود دو نوار بر روی کیت نشان دهنده مثبت بودن بیماری است. اگر دو خط قرمز نمایان شود نشان دهنده ی مثبت بودن و اگر یک خط قرمز شوند نشان دهنده منفی بودن بیماری است. هرچند که چنین آزمایش قطعی نبوده و بعضی اوقات ممکن است نتیجه عکس را نشان دهد.

آزمایش دیگری به نام آزمایش مایع نخاعی مغز وجود دارد که نتایج آن به مراتب قطعی تر است. البته چنین آزمایشی علاوه بر داشتن هزینه زیاد برای سگ ها خطرناک است.

درمان دیستمپر سگ چیست؟

همانطور که در قسمت قبل اشاره کردیم درمان بیماری محدود بوده یا بهتر است بگوییم هیچ گونه درمانی برای این بیماری وجود ندارد.

دامپزشکان با توجه به آزمایش های تشخیصی و علائم بالینی این بیماری را تشخیص می دهند و بعد از بررسی و کالبد شکافی بدن سگ بعد از مرگ، آنها متوجه بروز چنین بیماری می شوند. مراقبت از سگ ها در این دوران بسیار لازم است از جمله علائم آن می توان به علائم عصبی و اسهال و استفراغ اشاره کرد.

البته دامپزشکان برخی علائم چنین بیماری مانند اسهال و علائم عصبی را می توانند درمان کنند و همچنین می تواند از کم شدن آب بدن حیوان با عفونت دیگر جلوگیری کنند.

البته بیشتر پزشکان توصیه می کنند تا برای جلوگیری از شیوع بیماری سگ، سگ مبتلا به این بیماری بستری شود. درمان بیماری بستگی به سیستم ایمنی بدن سگ دارد. اگر بدن سگ بتواند در برابر این بیماری مقابله کند، می تواند زنده بماند اما تا پایان عمر دچار علائم عصبی می شود.

به طور کلی برای چنین بیماری داروی خاصی وجود ندارد. بهترین درمان برای بیماری دیستمپر تحت مراقبت حمایتی قرار گرفتن سگ است چرا که در این صورت از بروز عفونت های جدید جلوگیری می شود.

تغذیه سگ های مبتلا به دیستمپر 

برای درمان سگ هایی که مبتلا به دیستمپر هستند، از مایعات استفاده می کنند چرا که در این دوره بدن سگ ها کم آب می شود و وجود کم آبی به علت اسهال و استفراغ است .

همچنین، برای کسانی که مبتلا به این بیماری هستند از آنتی بیوتیک ها و داروهای آستروئید و ضد تشنج استفاده می کنند. تغذیه سگ هایی که به این بیماری مبتلا هستند بهتر است مقوی باشد و حاوی انواع ویتامین ها و املاح معدنی باشد تا بتواند بدن سگ را در برابر چنین بیماری ای مقاوم کند.

غذاهای مقوی برای سگ بسیار مهم است اما بهتر است رژیم غذایی مناسب سگ در این دوره را از دامپزشک دریافت کنید.

دارو های سگ های مبتلا به دیستمپر و کیت دیستمپر 

برای درمان این بیماری از آنتی بیوتیک ها و داروهای استروئیدی و ضد تشنج استفاده می کنند. داروی خاصی برای چنین بیماری وجود ندارد و دامپزشکان با استفاده از آنتی بیوتیک ها اقدام به درمان این بیماری می کنند. چرا که آنتی بیوتیک ها برای کنترل عفونت های باکتریایی بسیار مناسب بوده و می تواند در کاهش عفونت تاثیر بگذارند.

همان طور که در قسمت قبل بیان کردیم برای درمان این بیماری، دامپزشک ها به طور معمول از آنتی بیوتیک ها استفاده می کنند، چرا که برای کنترل عفونت های باکتریایی بسیار موثر هستند. کیت دیستمپر، برای تشخیص بیماری در سگ ها حائز اهمیت است.

سخن پایانی

دیستمپر، یک بیماری خطرناک در سگ ها بوده که درمان خاصی ندارد و بیشتر با آنتی بیوتیک ها و داروهای کنترل کننده عفونت و ضد تشنج درمان می شود. این بیماری در سگ ها علائمی دارد و از علائم آن می توان به اسهال، ترشحات بینی، مشکلات عصبی و غیره اشاره کرد.

تغذیه مناسب سگ هایی که مبتلا به این بیماری شدن را بهتر است از پزشک معالج بپرسید. بهترین راه برای جلوگیری و پیشگیری از این بیماری واکسینه کردن توله سگ ها است. واکسیناسیون را در سن ۶ و ۷ ماهگی انجام گیرد.

0
دیدگاه‌های نوشته

*
*